51 Pegasi b był pierwszym odległym globem krążącym wokół podobnej do Słońca gwiazdy, odkrytym jeszcze w 1995 roku. Planeta oddalona jest od nas o 50 lat świetlnych. Naukowcy uznali ją za archetyp „gorącego Jowisza" – klasy odległych planet, gazowych olbrzymów.
W 20 lat od odkrycia 51 Pegasi b powraca – tym razem jako pierwsza „widzialna" odległa planeta.
Naukowcy wiedzą już, że 51 Pegasi b ma masę około połowy Jowisza, ale wydaje się większy od niego i odbija więcej światła. Są to typowe własności „gorącego Jowisza", który znajduje się blisko swojej gwiazdy.
Planetę udało się zaobserwować, wykorzystując instrument HARPS zainstalowany na 3,5-metrowym teleskopie Europejskiego Obserwatorium Południowego w La Silla w Chile. Zespołem badaczy kierował Jorge Martins z Instituto de Astrofisica e Ciencias do Espaco (IA) oraz Universidade do Porto w Portugalii.
Jedną z najczęściej stosowanych metod wykrywania planet jest badanie zmian w świetle gwiazdy, kiedy na jej tle przechodzi planeta. W technice zastosowanej przez zespół Martinsa widmo gwiazdy jest używane jako wzorzec przy poszukiwaniu światła odbitego od planety, gdy ta porusza się po orbicie.
