Stanowisko archeologiczne znajduje się w południowo-zachodnich Chinach. Odkopane tam przedmioty prawdopodobnie powstały 50-60 tys. lat temu. Co ważne, narzędzi z tej epoki nigdy wcześniej nie odnaleziono w Azji Wschodniej. Wiek kamiennych artefaktów został określony przy użyciu nowatorskich technik datowania optycznego, opracowanych przez zespół naukowców z Chińskiej Akademii Nauk oraz z University of Wollongong w Australii. Odkrycia zostały szczegółowo opisane w czasopiśmie naukowym „Proceedings of the National Academy of Sciences”.
Co wiemy o odkryciu archeologów?
Odkrycie obala pogląd, że technologia wykonywania kamiennych narzędzi była ograniczona wyłącznie do Europy i Azji Zachodniej. Podważa również teorię, że w Azji Wschodniej nie zachowały się ślady działalności człowieka z czasów środkowego paleolitu. Co ciekawe, zespół badawczy ustalił, że wiele narzędzi zostało wykonanych w stylu znanym jako Quina. Jest to metoda wytwarzania narzędzi, której autorstwo przypisuje się neandertalczykom. Stanowi ona część tzw. kultury mustierskiej. Znalezisko nie tylko dowodzi istnienia technologii typowej dla środkowego paleolitu w tym regionie, ale również pokazuje, że zamieszkujący te okolice gatunek człowieka wykazywał zachowania podobne do neandertalczyków w Europie Zachodniej.
Czytaj więcej
Najstarsze jak dotąd znane narzędzia z kości sprzed 1,5 mln lat odkrył międzynarodowy zespół nauk...
Neandertalczycy przemierzali Eurazję przez około 400 000 lat, do momentu ich wyginięcia około 40 000 lat temu. Dotychczas nie udało się jednak trafić na ich szczątki dalej niż na wschód od gór Ałtaj w południowej Syberii.
Kto mógł wykonać kamienne narzędzia?
Wśród odkopanych narzędzi archeolodzy trafili na skrobaki, które były wykorzystywane do obróbki skór lub drewna i miały jedną ostrą stronę, kamienne groty, które mogły być przymocowane do drewnianych włóczni oraz narzędzia, które miały nacięcia przypominające piłę. W Europie neandertalczycy używali podobnych elementów do polowania na stada reniferów, olbrzymich jeleni, koni i bizonów. Analiza ziaren pyłku z Longtan wykazała, że klimat i środowisko w południowo-zachodnich Chinach były w tamtych czasach podobne do klimatu i środowiska na naszym kontynencie. Niestety archeolodzy nie znaleźli żadnych szczątków zwierząt na tym stanowisku, więc nie byli w stanie określić, czy ludzie, którzy tam mieszkali, polowali na podobne zwierzęta. Ślady zużycia na skrobakach z Longtan sugerują jednak, że były one używane na różnych materiałach, takich jak kości, poroża, drewno, mięso i skóry.