Do 4 listopada 2014 r. na przedłużenie okresu rozliczeniowego czasu pracy zdecydowało się 1162 pracodawców. W większości są to duże i średnie firmy. Elastyczny czas pracy wprowadziło także 208 najmniejszych zakładów zatrudniających do dziewięciu osób. Najchętniej elastycznego czasu pracy używają przedsiębiorstwa zajmujące się przetwórstwem przemysłowym (422), handlem i naprawami (185) oraz budownictwem (123). Blisko 80 proc. stosujących przedłużone rozliczenie przyjęło to roczne. Trzy czwarte spośród nich zawarło porozumienia w 2014 r.
W związku z tym kontrole stosowania przepisów o czasie pracy w stosunku do 12-miesięcznych okresów rozliczeniowych u tych pracodawców zostaną przeprowadzone dopiero po ich zakończeniu, tj. w 2015 r. – deklaruje Danuta Rutkowska, rzeczniczka Głównego Inspektora Pracy.
Dla kogo udogodnienie
Ten typ rozliczeń nie sprawdzi się jednak w każdej branży. Wprowadzając go bez faktycznej potrzeby, pracodawca nic nie zyska, a może sobie zaszkodzić. Korzyść najbardziej odczują te firmy, w których zapotrzebowanie na pracę jest zmienne, bywają miesiące natężonej harówki i zupełnej posuchy.
W porównaniu z krótszymi okresami rozliczeniowymi roczny okres gwarantuje pracodawcy maksymalną elastyczność. Dotyczy to zarówno planowania nominalnych godzin pracy, jak i udzielania czasu wolnego lub dni wolnych od zadań za nadgodziny. Dlatego atrakcyjność rocznego cyklu rozliczeniowego nie ogranicza się do firm stosujących systemy równoważne, choć w takim przypadku możliwości szefa są znacznie większe.
Odroczona płatność
Okres rozliczeniowy nie został w przepisach zdefiniowany, określa się go przez funkcje, którym służy. Z jednej strony chodzi o ustalenie wymiaru czasu pracy – liczby godzin do przepracowania w tym okresie i rozplanowanie ich w harmonogramie czasu pracy, a z drugiej strony o obliczenie, czy w tym cyklu nie doszło do przekroczenia tygodniowej normy czasu pracy. Końcówka roku to zazwyczaj czas rozliczenia wszystkich wydłużonych grafików.