Jarosław Kuisz: Echo strzałów z Piątej Alei

Dlatego poniedziałkowe skazanie Marine Le Pen okazało się szokiem. Jak to możliwe?! Liderka skrajnej prawicy otoczyła się medialnym teflonem. Również mogłaby stanąć na Avenue des Champs-Élysées z głową pełną trumpistowskich pomysłów. A jednak po latach pracy sąd pierwszej instancji zdecydował inaczej. Orzekł tak, jak gdyby świat współczesnej polityki medialnej nie istniał. Głos o karze dobiegał z przeszłości. Chociaż nie był nieuzasadniony. Ujrzała światło dzienne góra porażających faktów o stworzeniu systemu okradania Parlamentu Europejskiego. Zdefraudowano ponad 4 mln euro.

Dlaczego oczekujemy całkowitej bezkarności dla naszego polityka?

„To nie jest decyzja polityczna”, w radiowej rozmowie w RTL oznajmił przedstawiciel wymiaru sprawiedliwości. Łza się w oku kręci, a do ucha wpadają lamenty o polityczce skrzywdzonej przez zepsuty establishment i lewaków. Kiedyś opinia publiczna może odwróciłaby się od skazanego polityka. Aktualnie rozmawia się o przyszłych benefitach skrajnej prawicy. Wzroście sondażowego poparcia. Szczegóły banalnego złodziejstwa są obojętne. Jak gdyby wielu współobywatelom było już wszystko jedno.

Ważniejsza jest więź emocjonalna. Może nadzieja na owoce ze stołu władzy. Elementem współczesnego pejzażu politycznego stało się oczekiwanie całkowitej bezkarności dla naszego polityka. Ani konstytucja, ani dziesięć przykazań nie powinny ograniczać „strzelania na Piątej Alei”. Polityka bezkarności to teraźniejszość.