Ustawa o ochronie niektórych praw konsumentów została zmodernizowana. Konsument będzie miał aż 14 dni (teraz dziesięć) od momentu otrzymania rzeczy (jeśli umowa polega na dostarczeniu zakupionego przedmiotu) lub zawarcia umowy (w pozostałych przypadkach) na odstąpienie od umowy. Nie musi podawać przyczyn.
Termin 14-dniowy będzie wiążący, tylko gdy przedsiębiorca poinformuje konsumenta o prawie do odstąpienia i jego terminie. Inaczej konsument będzie mógł odstąpić od umowy w ciągu 12 miesięcy (teraz trzy miesiące). Bieg tego terminu należy liczyć od upłynięcia 14-dniowego terminu odstąpienia po prawidłowym poinformowaniu. Jeżeli w czasie biegu 12-miesięcznego terminu przedsiębiorca poinformuje konsumenta o prawie odstąpienia, termin upłynie po 14 dniach od udzielenia tej informacji.
Przedsiębiorca musi zamieścić wzór oświadczenia o odstąpieniu od umowy, jednak ustawa nie wskazuje na formę, zatem każdy sposób zakomunikowania woli odstąpienia jest dopuszczalny (np. przez telefon). Konsument musi tylko złożyć oświadczenie przed upływem 14-dniowego terminu, a przedsiębiorca niezwłocznie potwierdzić ten fakt.
Po złożeniu oświadczenia obie strony zobowiązane są do zwrotu wzajemnych świadczeń. Konsument będzie musiał zwrócić towar, przedsiębiorca zaś wszelkie płatności. Składają się na nie cena zapłacona przez konsumenta i koszty dostarczenia towaru. Cena podlega zwrotowi w całości, chyba że konsument wybrał sposób dostarczenia inny niż najtańszy oferowany. W takiej sytuacji przedsiębiorca nie musi mu zwracać dodatkowych kosztów. Co do zasady konsument ponosi bezpośrednie koszty zwrotu rzeczy, chyba że przedsiębiorca zgodził się je ponieść lub nie poinformował go o konieczności ich poniesienia.
Konsument powinien zwrócić towar najpóźniej w ciągu 14 dni od złożenia oświadczenia o odstąpieniu. Przedsiębiorca niezwłocznie ma zwrócić wszystkie płatności (nie później niż w ciągu 14 dni) sposobem, jakiego użył konsument, chyba że ten wyraził zgodę na inną formę.
