Sąd Najwyższy w piątek 18 stycznia 2013 r. zajął się pozwem bibliotekarek przeciwko Uniwersytetowi Adama Mickiewicza w Poznaniu (sygnatura akt: II PZP 7/12).
Domagały się one dodatkowego urlopu wypoczynkowego na zasadach przewidzianych dla nauczycieli akademickich. Zgodnie z art. 133 ustawy 27 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym mają oni prawo do 36 dni płatnego urlopu wypoczynkowego w ciągu roku.
Bibliotekarki stwierdziły, że pod rządami poprzedniej ustawy z 12 września 1990 r. o szkolnictwie wyższym miały one prawo do takiego dłuższego urlopu i w myśl przepisów przejściowych w ustawie z 2005 r. nadal przysługuje im ten przywilej.
Powołały się na art. 264 ust. 7 nowej ustawy. Przepis ten mówi, że osoba zatrudniona przed dniem wejścia w życie ustawy na stanowiskach: starszego kustosza i starszego dokumentalisty dyplomowanego, kustosza i dokumentalisty dyplomowanego, adiunkta bibliotecznego i adiunkta dokumentacji i informacji naukowej, asystenta bibliotecznego i asystenta dokumentacji i informacji naukowej, kustosza bibliotecznego, starszego bibliotekarza i starszego dokumentalisty na podstawie mianowania pozostaje mianowana na tym stanowisku i na tych samych zasadach.
Poszło o ostatnie trzy słowa zawarte w tym przepisie. Zdaniem powódek zatrudnienie na tych samych zasadach oznacza także zachowanie wszystkich przywilejów. Uczelnia nie zgodziła się z taką interpretacją przepisów. Oznaczałoby to bowiem, że bibliotekarki z dłuższym stażem miałyby więcej uprawnień od niektórych nauczycieli akademickich.
