Wszystko stało się dzięki osadzonej w średniowieczu romantycznej powieści „Katedra Najświętszej Marii Panny z Paryża”, wydanej we Francji w 1831 roku. Hugo pisał: "Kościół Marii Panny w Paryżu jest jeszcze niewątpliwie i dzisiaj budowlą majestatyczną i wspaniałą. Mimo że katedra starzejąc się pozostała piękna, trudno nie westchnąć, trudno się nie oburzyć na widok niezliczonych uszkodzeń i niezliczonych ran, które czas i człowiek zadawali tej czcigodnej budowli...”. Hugo stworzył romantyczną historię o garbatym dzwonniku Quasimodo, zainspirowanym maszkaronem katedralnym. A choć dzwonnik ukrywał się z defektami swojej sylwetki i urody przed ludźmi i światem - był człowiekiem wrażliwszym i lepszym od innych. Garbusa przygarnął i uczynił dzwonnikiem archidiakon Notre Dame - Frollo zakochany w Cygance Esmeraldzie. Melodramatyczna powieść oparta na chwycie „trzech mężczyzn zakochanych w jednej kobiecie” - stała się synonimem walki ze stereotypami, przesądami, alienacją i odrzuceniem.