Na liście, dostępnej na stronie internetowej Narodowej Organizacji Turystyki, znalazło się 326 placówek ze wszystkich japońskich prefektur z wyjątkiem Aomori.
Kryteria, które musiały spełnić te placówki, to np. 24-godzinna zdolność obsługi pacjentów na konkretnych oddziałach - m.in. wewnętrznym, chirurgicznym i pediatrycznym, dermatologicznym, urologicznym, położniczym i ginekologicznym oraz w zakresie chirurgii ortopedycznej - w językach innych niż japoński.
Podróżni mogą znaleźć potrzebną im pomoc medyczną wybierając obszar, w którym się znajdują, rodzaj pomocy i język, jakim mogą się porozumiewać. W grę wchodzi angielski, chiński, koreański, portugalski i hiszpański.
Oprócz listy placówek, na stronach internetowych Narodowej Organizacji Turystyki znalazł się także poradnik, w jaki sposób korzystać z usług medycznych, dostępny w językach angielskim, chińskim, koreańskim i tajskim. Ma on być również dystrybuowany w centrach informacji turystycznej, hotelach i placówkach medycznych. Poradnik zawiera informacje dotyczące m.in. diagnostyki, miejsc, gdzie w przypadku konkretnych problemów zdrowotnych można szukać pomocy oraz jak sobie radzić z płatnościami i biurokracją.
Aby pomóc gminom w organizacji pomocy medycznej dla turystów, w każdej z nich japońska Organizacja Turystyczna ustanowiła centra konsultacyjne, w których lokalne władze mogą zasięgnąć konkretnych informacji.
