Tortury – łagrowa codzienność w Rosji

Bezpośrednim efektem publikacji części nagrań było zwolnienie ze służby kilku oficerów więziennych w Saratowie, ale i bunt w tamtejszym łagrze. Część więźniów rzuciła się na tzw. czerwonych (czyli więźniów współpracujących z administracją), którzy uczestniczyli w torturach. Pobito dziewięciu z nich, oberwało też dwóch strażników.

Kolejnym było rozesłanie przez rosyjskie MSW listu gończego za... Sawieliewem. Nie wiadomo jednak, z jakiego powodu. W dokumencie zapisano jedynie: „w związku z artykułem kodeksu karnego". Samego Białorusina wcześniej zatrzymali na lotnisku w Petersburgu „policjanci i dużo ludzi po cywilnemu". W trakcie wielogodzinnego przesłuchania zarzucili mu „złamanie tajemnicy państwowej". „Wsadzimy cię i za rok powiesisz się w więzieniu" – zapowiedzieli, ale wypuścili.

– Człowiek, który okazał odwagę. Potrzebny jest w śledztwie – powiedziała z kolei o nim oficjalna rosyjska ombudsman Tatiana Moskalkowa, była generał policji również pochodząca z Białorusi.

Tyle że odważny człowiek zdążył już uciec do Francji i poprosić tam o azyl polityczny. Natychmiast po przesłuchaniu na lotnisku w Petersburgu poleciał do Moskwy. Stamtąd dojechał samochodem do Mińska, by z białoruskiej stolicy odlecieć do Stambułu. A z Turcji przez Tunezję dotarł do Paryża.

„Zamiast wdzięczności i słowa »dziękuję« pod adresem osoby, która ujawniła fakty tortur – list gończy, próba aresztowania i za wszelką cenę zawrócenia do Rosji. Rosyjscy mundurowi sami podpisują się pod aktem oskarżenia na siebie" – stwierdził Gulagu.net.

Jednocześnie organizacja zapowiedziała publikację kolejnych nagrań: z innych łagrów w co najmniej pięciu regionach kraju. Te z kolei Sawieliew skopiował, gdyż miał dostęp do sieci wewnętrznej łączności zarządu łagrów.