Tak, a podstawę prawną znajdziemy w art. 3 ust. 1 ustawy z 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z dnia 1 czerwca 2010 r. Nr 95, poz. 613 z późn. zm.). Użytkownicy wieczyści gruntów zostali w tym przepisie wymienieni – obok właścicieli nieruchomości, posiadaczy samoistnych i posiadaczy zależnych – jako podatnicy podatku od nieruchomości.
Podatku od nieruchomości nie sposób utożsamiać z opłatą roczną za użytkowanie wieczyste. Pierwsze jest daniną pobieraną przez samorząd gminny z tytułu posiadania określonego majątku, drugie zaś czymś w rodzaju czynszu płaconego za użytkowanie cudzej (gminy, skarbu państwa) własności (art. 71 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651 z późn. zm.). Trzeba jednak pamiętać, że opłata za użytkowanie wieczyste dotyczy tylko gruntu, natomiast podatek od nieruchomości naliczany jest zarówno za grunt, jak i za budynki czy budowle na tym gruncie posadowione. Wysokość podatku zależy przede wszystkim od powierzchni gruntu lub powierzchni użytkowej budynku, a wysokość opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste - od wartości rynkowej nieruchomości.
To, co łączy podatek od nieruchomości i opłatę za użytkowanie wieczyste to podmiot, który najczęściej jest beneficjentem obu: samorząd gminny. Podobieństwa widać także w rozróżnieniu stawek podatku i opłaty. W obu przypadkach nieruchomości mieszkaniowe objęte są stosunkowo niskimi stawkami, chyba, że w grę wchodzi prowadzenie na nich działalności gospodarczej. Wtedy stawki rosną.
Kiedy użytkownik wieczysty staje się podatnikiem podatku od nieruchomości?
Jak mówi wspomniana ustawa - pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstały okoliczności uzasadniające powstanie tego obowiązku.
