Takie wnioski wynikają z wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 6 marca 2018 r. (II OSK 801/16), w którym sąd oddalił skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 10 grudnia 2015 r. (sygn. II SA/Kr 1254/15).
Wyrok został wydany w następującym stanie faktycznym. W dniu 6 maja 2015 r. inwestor złożył do starosty pismo zgłaszające zamiar wybudowania budynku gospodarczego o powierzchni zabudowy 15mkw. W związku z tym pismem starosta nałożył postanowieniem na inwestora obowiązek uzupełnienia nieprawidłowości zawartych w zgłoszeniu, określając termin na uzupełnienie do 29 maja 2015 r. 1 czerwca 2015 r. do starosty wpłynęło pismo pełnomocnika inwestora z prośbą o przedłużenie terminu do uzupełnienia nieprawidłowości.
Decyzją z czerwca 2015 r. starosta, na podstawie art. 30 ust. 2 ustawy – Prawo budowlane, wniósł sprzeciw od zgłoszenia zamiaru budowy. W uzasadnieniu wskazał, że w świetle przepisów nie ma możliwości przedłużenia terminu do uzupełnienia zgłoszenia. Zaś 30-dniowy termin do złożenia sprzeciwu ma charakter terminu prawa materialnego, który nie podlega przedłużeniu, a jego upływ skutkuje utratą przez starostę uprawnienia do wydania decyzji wnoszącej sprzeciw.
Inwestor złożył odwołanie od decyzji starosty do wojewody małopolskiego. Zarzucił w nim naruszenie w decyzji starosty art. 30 ust. 2 Prawa budowlanego m.in. poprzez brak wydłużenia terminu do uzupełnienia braków formalnych zgłoszenia.
Wojewoda małopolski decyzją z sierpnia 2015 r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kodeksu postępowania administracyjnego w zw. z art. 105 tego kodeksu uchylił zaskarżoną decyzję w całości i umorzył postępowanie organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji wojewoda wskazał, że termin na zgłoszenie sprzeciwu powinien być liczony, w przypadku uzupełnienia zgłoszenia, od daty tego uzupełnienia lub od dnia upływu terminu do uzupełnienia braków zgłoszenia. Wojewoda pokreślił jednak, że w aktach sprawy znajdują się dokumenty z Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego: zawiadomienie o przeprowadzeniu kontroli z 23 kwietnia 2015 r. oraz protokół z kontroli z 14 maja 2015 r. Z dokumentów tych wynika, że obiekt, którego dotyczy zgłoszenie z 6 maja 2015 r. już istnieje. Co więcej, budynek ten istniał w momencie dokonywania zgłoszenia zamiaru jego budowy. W ocenie wojewody sprawia to, że postępowanie w sprawie zgłoszenia zamiaru budowy stało się bezprzedmiotowe, w związku z czym postępowanie należy umorzyć.
