Lilianna S. spełnia przesłanki zdrowotne, osobiste i materialne do skierowania jej do domu pomocy społecznej (DPS). We wniosku wskazała konkretny dom w S., do którego chciałaby trafić. Uzasadniła, że jest świadkiem Jehowy, a podopiecznymi i pracownikami w S. są głównie świadkowie Jehowy. Podkreślała, że tylko ten DPS może zapewnić jej odpowiednią opiekę duchową, a przebywanie wśród współwyznawców pozytywnie wpłynie na jej zdrowie psychiczne.
Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej odmówiła skierowania do tego DPS. Uzasadniała, że ma obowiązek wysyłania osób do domu pomocy społecznej odpowiedniego typu, zlokalizowanego najbliżej ich miejsce zamieszkania, przy czym typ DPS określa się, biorąc pod uwagę zakres i rodzaj schorzeń oraz czas oczekiwania na miejsce (art. 54 ust 2 ustawy o pomocy społecznej). Ponadto dom w S. jest prowadzony przez podmiot niepubliczny, a do takiego można kierować jedynie wówczas, gdy DPS o zasięgu powiatowym nie mają wolnych miejsc. Stwierdziła, że kobieta bez przeszkód może wypełniać praktyki religijne w innych wskazanych jej domach. Decyzję utrzymało Samorządowe Kolegium Odwoławcze.
Lilianna S. w skardze sądowej zarzuciła, że SKO lekceważy kwestię wyznania. Podkreśliła, ze DPS musi spełniać wszystkie usługi, o których stanowi art. 55 ustawy o pomocy społecznej, w tym indywidualne potrzeby pensjonariusza. Uzasadniła, że możliwość odbywania praktyk religijnych świadków Jehowy w innych DPS jest nierealna, bo ta religia wymaga organizowania spotkań świadków Jehowy w danej placówce celem nauczania, proponowania literatury czy wspólnego śpiewania.
WSA w Lublinie (sygnatura akt: II SA/Lu 897/12) stwierdził, że skarga jest zasadna. Uzasadnił, że wynikająca z art. 54 ust. 2 ustawy o pomocy społecznej zasada kierowania do DPS ma jedno wyłączenie (w ust. 2a). Nie kieruje się osoby wymagającej całodobowej opieki do DPS odpowiedniego dla niej typu, leżącego najbliżej miejsca zamieszkania, jeżeli wymagają tego okoliczności sprawy. Podczas oceny tych okoliczności należy się kierować unormowaniem art. 55 ust. 1 i 2 (indywidualne potrzeby pensjonariuszy).
Organ pomocy społecznej, dokonując wyboru domu, musi więc brać pod uwagę nie tylko jego typ, czas oczekiwania na miejsce w nim i zakres świadczonych tam usług, ale także indywidualne potrzeby osoby kierowanej. W szczególności ma uwzględnić, który z DPS w sposób najpełniejszy zapewni – zgodnie z jej potrzebami – wolność, w tym swobodę praktyk religijnych, intymność, godność i poczucie bezpieczeństwa.
