§ 3 k.p.c., który pozwala w pewnych okolicznościach skrócić opisaną powyżej procedurę do zaledwie jednego eta-pu. Wspomniany przepis umożliwia sądowi, w razie uzasadnionej obawy naruszania w przyszłości obowiązków wynikających z postanowienia o kontak-tach przez jednego z rodziców, zagrozić nakazaniem mu zapłaty oznaczonej sumy pieniężnej za każde naruszenie już w postanowieniu o ustaleniu kon-taktów z dzieckiem. W razie uniemożliwiania lub utrudniania ustalonych kontaktów uprawniony rodzic może więc od razu wystąpić o nakazanie zapłaty należ-nej sumy pieniężnej, co znacznie skraca czas oczekiwania na docelowe orzeczenie. W praktyce rzadko zachodzą jednak przesłanki zastosowania ww. przepisu skracającego procedurę.
Mimo że opisana procedura mobilizowania rodzica zobowiązanego do respektowania ustalonych przez sąd kontaktów jest zazwyczaj długotrwała, to w za-sadzie jest jedynym skutecznym sposobem przezwyciężenia przeszkód w ustalonych kontaktach.
Kwota, którą sąd najpierw grozi rodzicowi zobowiązanemu, a następnie nakazuje jej zapłatę, zależy od możliwości zarobkowych i mająt-kowych tego rodzica. Dlatego może stanowić dotkliwą sankcję, ostatecznie mobilizującą do przestrzegania postanowienia sądu.
