W ubiegłą środę, 11 maja 2022 r., Sąd Najwyższy w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych uwzględnił skargi nadzwyczajne Prokuratora Generalnego wywiedzione od nakazów zapłaty w sprawach dotyczących tzw. kredytów frankowych (sygn. akt I NSNc 408/21 i I NSNc 619/21).
W dwóch podobnych, ale niezależnych od siebie sprawach o zapłatę, w 2016 r. Sąd Okręgowy w Białymstoku oraz Sąd Okręgowy we Wrocławiu wydały w postępowaniach nakazowych nakazy zapłaty uwzględniające powództwa banków skierowane przeciwko klientom dotyczące umów kredytowych zawartych we frankach szwajcarskich.
Sąd Najwyższy przychylił się do twierdzeń Prokuratora Generalnego, że wydane nakazy zapłaty naruszają prawo, wyraźnie podkreślił jednak, że przyczyną uchylenia zaskarżonych orzeczeń nie jest jednoznaczne stwierdzenie nielegalności (abuzywności) zawartych w nich postanowień umownych, ale brak ich zbadania w toku postępowania nakazowego.
W ocenie Sądu Najwyższego z uzasadnień zaskarżonych nakazów zapłaty nie wynikało, aby sądy meriti badały ważność i uczciwy charakter postanowień zawartych umów kredytowych. Tymczasem w przypadku dochodzenia zapłaty na podstawie roszczeń wywodzonych z umowy zawartej z konsumentem miały taką wyraźną powinność. Brak przeprowadzenia właściwych analiz (rozważań) świadczy o niespełnieniu wymagań płynących z konstytucyjnej zasady ochrony konsumentów przed nieuczciwymi praktykami rynkowymi – ochrony takiej w obu sprawach konsumentom nie zapewniono.
Prokuratura Krajowa przypomina, że w tzw. sprawach frankowych, Prokurator Generalny skierował dotychczas 15 skarg nadzwyczajnych. Dwie z nich zostały już uwzględnione, a pozostałe oczekują na rozpatrzenie.
