Grobowiec z Amfipolis może być miejscem spoczynku Aleksandra Wielkiego

W starożytnym grobowcu w Amfipolis badacze znaleźli szczątki kobiety, noworodka, dwóch mężczyzn i osoby, która została poddana kremacji.

Kobieta miała ponad 60 lat i około 1,57 m wzrostu. Dwaj mężczyźni byli w wieku od 35 do 45 lat. Na ciele jednego z nich naukowcy znaleźli ślady cięcia na lewej piersi. Najprawdopodobniej była to śmiertelna rana zadana nożem lub małym mieczem. Badacze oszacowali ich wzrost na 162–168 cm.

Kilka spalonych kości osoby, która została skremowana, nie pozwoliło na ustalenie płci. Naukowcy greccy zapowiedzieli dalszą analizę kości znalezionych w grobie.

„Analiza będzie służyć poszukiwaniu ewentualnego pokrewieństwa, ale brak zębów i części czaszki, które są wykorzystywane do analizy kopalnego DNA, może nie pozwolić na udaną identyfikację" – czytamy w oświadczeniu greckiego Ministerstwa Kultury.

Prace wykopaliskowe na terenie wielkiego kompleksu grobowego koło starożytnego miasta Amfipolis w Grecji, niedaleko Salonik, drugiego co do wielkości miasta greckiego, rozpoczęły się w 2012 roku. Kopiec grobowy okolony był murem o długości 497 i wysokości 3 metrów. Już wtedy pojawiły się spekulacje, że mógł to być grobowiec samego Aleksandra Wielkiego albo przynajmniej kogoś z jego rodziny.

– Rozmiary grobowca świadczą o tym, że zbudowano go dla kogoś o niezwykłym znaczeniu. W IV stuleciu p.n.e. nie było człowieka o większym znaczeniu niż Aleksander Wielki – wyjaśniała w sierpniu dr Aikaterini Peristeri z Uniwersytetu Arystotelesa w Salonikach, kierująca wykopaliskami.

Spekulacje osiągnęły szczyt pod koniec ubiegłego roku, kiedy archeolodzy odsłonili komnaty grobowe. Grobowiec zbudowany został z dopasowanych marmurowych bloków. Drobne przedmioty – między innymi ułamki ceramiki, moneta – znalezione podczas usuwania ziemi nie pozostawiają wątpliwości, że budowla powstała w IV wieku, w latach 325–300 p.n.e. W ciągu dwóch lat archeolodzy stopniowo odkopywali grobowiec. Kiedy dotarli do dwóch wysokich na ponad 2 metry kobiecych posągów – kariatyd, doszli do wniosku, że jest to grób kobiety. Na miejscu zastali kolorową mozaikę podłogową przedstawiającą uprowadzenie Persefony, córki Zeusa, przez Hadesa – boga podziemnego świata zmarłych.

Brytyjski pisarz Andrew Chugg, który opublikował książkę o poszukiwaniu grobu Aleksandra Wielkiego jeszcze w ubiegłym roku, przedstawił hipotezę, że w grobie tym spoczywa Olimpias, matka Aleksandra Wielkiego.

Wiek kobiety pochowanej w grobowcu zgadza się z wiekiem Olimpias, o której wiadomo, że zmarła w wieku 59 lat, a szczątki mężczyzn są zgodne z cechami fizycznymi i z wiekiem Aleksandra. Wielki wódz starożytności w chwili śmierci miał zaledwie 33 lata.

Chugg przypomina, że podobne sfinksy znalezione zostały w grobach dwóch królowych Macedonii, w tym babki Aleksandra. Kariatydy są wyobrażeniami kapłanek Dionizosa, a Olimpias była zaangażowana w kult tego boga. Dlatego ciało kobiety, które znaleźli archeolodzy w grobowcu w Amfipolis, to Olimpias – uważa Chugg.

Ale czy szczątki jednego z mężczyzn należały do Aleksandra Wielkiego? Uważany za największego geniusza wojennego Aleksander zmarł w Babilonie – na terenie obecnego Iraku – w 323 roku p.n.e. w trakcie kampanii wojennej na Bliskim Wschodzie. Miejsce jego pochówku nie jest znane, ale większość historyków zgadza się, że mógł być pochowany w egipskiej Aleksandrii. Jego matka Olimpias zmarła siedem lat później, w 316 r. p.n.e.