We wtorek Sąd Najwyższy w Izbie Dyscyplinarnej na kanwie sprawy dyscyplinarnej radcy prawnego (sygn. akt II DSI 75/19) postanowił zwrócić się do Trybunału Konstytucyjnego z dwoma pytaniami prawnymi.
Jak czytamy w komunikacie prasowym Piotra Falkowskiego, p.o. rzecznika prasowego Izby Dyscyplinarnej SN, dotyczą one rozstrzygnięcia, czy przepisy kodeksu postępowania karnego (art. 439 par. 1) rozumiane w ten sposób, że badanie, czy w wydaniu orzeczenia brała udział osoba nieuprawniona lub czy sąd był nienależycie obsadzony, obejmuje badanie okoliczności prawidłowości powołania sędziego przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, w tym również na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa, w skład której wchodzą sędziowie wybrani w sposób przewidziany w art. 9a ustawy z 12 maja 2011 r. o Krajowej Radzie Sądownictwa, są niezgodne z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej (art. 45 ust. 1, w związku z art. 173, w związku z art. 175 ust. 1, w związku art. 178 ust. 1 i w związku z art. 180 ust. 1), a przez to z art. 6 ust. 1 zdanie pierwsze Europeskiej Konwencji Praw Człowieka oraz art. 19 ust. 1 akapit 2 Traktatu o Unii Europejskiej.
Izba Dyscyplinarna zwróciła się też do Trybunału Konstytucyjnego o udzielenie zabezpieczenia poprzez wstrzymanie lub zawieszenie postępowań w sprawach podlegających rozpoznaniu przed Sądem Najwyższym i sądami powszechnymi dotyczących skuteczności czynności sędziów Sądu Najwyższego oraz statusu (mandatu) sędziego Sądu Najwyższego, w szczególności w sprawie z przedstawionego 15 stycznia 2020 r. przez Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego wniosku o rozstrzygnięcie przez rozszerzony skład Sądu Najwyższego – połaczone Izby Cywilną, Karną oraz Pracy i Ubezpieczeń Społecznych – rozbieżności w wykładni prawa występujących w orzecznictwie Sądu Najwyższego, a także wstrzymanie skuteczności uchwał, postanowień i zarządzeń wydanych w tego rodzaju sprawach do czasu ostatecznego rozstrzygnięcia przez Trybunał Konstytucyjny przedstawionych pytań prawnych.
