Nastrój dziesiątków tysięcy ludzi pokazywały też brawa – dwa, trzy razy podczas całego wystąpienia, niezbyt głośne. Dopiero gdy lider Solidarnej Polski odpowiedział Jarosławowi Kaczyńskiemu: „Jesteśmy razem. To, co było, zapomnieliśmy. Chcemy działać razem”, dostał rzęsiste oklaski. Ale dopiero wtedy. Dystans do niego był znakomicie wyczuwalny.

Autorka dziwi się Jackowi Kurskiemu, że wystawił Ziobrę do przemówienia po Jarosławie Kaczyńskim. Choć jak zauważa, w tym szaleństwie może być metoda:

„Fakt” opublikował na swoim portalu materiał filmowy z demonstracji pokazujący zbitą gromadkę polityków Solidarnej Polski stłoczoną wokół Ziobry na kilka chwil przed tym, jak miał przemawiać do demonstrantów. Jacek Kurski podał mu coś do picia z małej buteleczki. Wyglądało to tak, jakby trenerzy zawodnika wagi piórkowej wystawiali go do walki z zawodnikiem wagi ciężkiej i mówili: dasz radę, choć dobrze wiedzieli, że wynik walki jest przesądzony.

Solidarna Polska idzie drogą PJN-u. Odrzuciła możliwość powrotu do PiS-u i realizuje własne interesy. Jednym z nich, często wymienianym w kuluarach, jest ponowna kadencja w europarlamencie dla Kurskiego, Ziobry, Cymańskiego – dwie kadencje zapewniają wysoką dożywotnią emeryturę. W ostatnich dniach przeprowadzono dowód, że Ziobro nie zapewni osiągnięcia tego celu. Z brylującego w „Gazecie Wyborczej” czy TVP Jacka Kurskiego bije już pewność siebie lidera in spe. Widać wyraźnie, że gdyby były minister sprawiedliwości chciał przetrwać politycznie, powinien myśleć o powrocie do PiS-u. W Solidarnej Polsce przepadnie.