Pani Alina dowiedziała się, że jej mama, która przebywa w szpitalu, nagle zasłabła i od kilku dni jest nieprzytomna. Lekarze nie chcą powiedzieć córce, jaki jest stan zdrowia mamy.
Prawo do informacji o stanie zdrowia chorej będzie zależało od tego, czy upoważniła ona wcześniej córkę. W tym przypadku jednak mama jest nieprzytomna i pani Alinie, jako osobie bliskiej, przysługuje prawo do informacji o jej zdrowiu.
Zasada wynikająca z ustawy o prawach pacjenta i rzeczniku praw pacjenta jest taka, że każdy pacjent ma prawo uzyskać od lekarza informację o swoim stanie zdrowia, przekazaną w sposób przystępny. Konkretnie chory ma prawo się dowiedzieć, jaką diagnozę postawił lekarz, jakie metody leczenia proponuje, jakie są następstwa ich zastosowania oraz jakie są wyniki leczenia i rokowania na przyszłość.
Lekarz musi udzielić takich informacji pacjentowi lub jego przedstawicielowi ustawowemu.
Jeśli chory jest małoletni, medyk powinien porozmawiać o jego zdrowiu z rodzicami lub opiekunami prawnymi. Dopiero gdy ukończy 16 lat, ma prawo decydować samodzielnie o tym, jaką formę leczenia podjąć.
