Potrzebna jest aktywna polityka państwa: regulacje prawne promujące żywność o niskiej zawartości soli, cukrów prostych i tłuszczów nasyconych. W menu restauracji powinny być informacje o kaloryczności posiłku. Napoje wysokoenergetyczne powinny być wyżej opodatkowane i zakazane w sklepikach szkolnych. Konieczne jest ograniczenie palenia w miejscach publicznych i walka z zanieczyszczeniem środowiska. Z drugiej strony potrzebna jest nam świadomość, że nasze serce ma swoje potrzeby, które możemy zaspokoić i tym samym uniknąć zawału serca.

[b]Leczenie też jeszcze musimy poprawiać?[/b]

Musimy skuteczniej leczyć nadciśnienie tętnicze i niewydolność serca, a także nauczyć się z chorymi rozmawiać: tak, by rzeczywiście brali przepisane leki i stosowali się do naszych zaleceń. Bardzo wielu pacjentów ich nie przestrzega, co ogranicza skuteczność terapii. Wciąż musimy poprawiać dostęp do specjalistycznego leczenia ratującego życie i skracać czas transportu chorego z zawałem do ośrodka kardiologii inwazyjnej. Potrzebny jest Narodowy Program Profilaktyki i Leczenia Chorób Serca i Naczyń. Taki program działał w latach 2003 – 2008 i dobrze przysłużył się polskiej kardiologii.