Autor mających się lada dzień ukazać „Myśli nowoczesnego endeka”, pytany przez Łukasza Adamskiego czy jest w naszej przestrzeni politycznej miejsce dla takiego tworu, skoro „nawet Giertych zapisał się do obozu PO, a PiS natomiast korzysta z tradycji Piłsudskiego, odpowiada:

Ja o tym nie myślę bo nie jestem działaczem partyjnym. Ja piszę książki i zajmuję się tym co jest największym problemem współczesnej Polski czyli naszą tożsamością.

Dziś mamy podobną sytuację do tej z XIX, gdy Dmowski ze współpracownikami wkraczał w Polską politykę. Wówczas była ona podzielona między dwa obozy, które były skazane na porażkę. Mieliśmy z jednej strony insurekcjonistów, którzy liczyli, że następne powstanie się jakimś cudem uda, i z drugiej strony tych, którzy sami się nazywali realistami, ale byli ugodowcami liczącymi, że w zaborach da się coś utargować dla Polski. Obie te drogi prowadziły donikąd ponieważ nie można było robić powstanie jeżeli nie miało się siły, i nie można było niczego wynegocjować jeżeli nie miało się siły. Nikt przecież nie negocjuje z pętakami. Odpowiedź, którą Dmowski i jego towarzysze znaleźli, polegała na budowaniu polskiej siły.

Dziś mamy podobną sytuację. Z jednej strony mamy romantyczny patriotyzm, reprezentowany przez PiS, który się świetnie sprawdza w poezji, z drugiej strony mamy przekonanie uosobione przez PO, która uważa, że jak będziemy grzeczni to wszystko nam załatwi Unia Europejska. W obu tych wypadkach brakuje myślenia o tym ,że trzeba Polskę odbudować i przeorać polskie społeczeństwo. Pracę trzeba zacząć nie od polityki, a od tożsamości, samoorganizacji społecznej. Tym się nie zajmie ani PiS, ani PO bo obie partie są więźniami ustawy o partiach politycznych. Tym się muszą zająć sami Polacy. Ja proponuję by zainspirowali się tym co przyniosła endecja.