Bojowe polskie drony – superbroń obrony terytorialnej

We wtorek na poligonie pod Warszawą minister obrony Antoni Macierewicz ocenił możliwości już istniejących, rodzimych bezzałogowych konstrukcji, które - jak zdalnie kierowany wirnikowiec pionowego startu DragonFly - produkt Wojskowego Instytutu Technicznego Uzbrojenia, czy Warmate - naprowadzany zdalnie na cel, precyzyjny pocisk oferowany przez prywatną grupę WB Electronics - mogą poszukiwać i zwalczać pojazdy opancerzone. - Bojowe głowice to efekt pracy wynalazców z WITU, oprócz przeciwpancernych ładunków kumulacyjnych opracowano także pociski odłamkowo- burzące i termobaryczne - mówił płk. Jacek Borkowski szef instytutu. – DragonFly i inne bezpilotowce pionowego startu uzbrojone w ładunki bojowe – warte kilkanaście tysięcy zł za sztukę to broń wielokrotnie tańsza od kierowanych rakiet np. przeciwpancernych – zachwalał.

Bezzałogowa broń walczy z czasem

Na poligonie w podwarszawskiej Zielonce pokazano w akcji także taktycznego, potężniejszego drona Łoś zbudowanego przez WB Group.

WITU polskie drony takie jak Łoś może zaopatrywać w naprowadzane optycznie, precyzyjne bomby szybujące Larus. 6 kilogramowe, kierowane pociski przeznaczone są do niszczenia broni pancernej i strategicznych instalacji wroga. Prezentowane we wtorek na pokazach zdalnie sterowane systemy bojowe, także drony oferowane przez Polską Grupę Zbrojeniową we współpracy z firmą Eurotech, mają wciąż istotną słabość – to na razie konstrukcje w fazie badawczo rozwojowej.

- Potrzebujemy skutecznej, bezzałogowej broni produkowanej w kraju. Masowe zamówienia dronów np. dla Wojsk Obrony Terytorialnej spowodują obniżenie kosztów - zachęcał w Zielonce min. Macierewicz. Szef MON podkreślał, że uzbrojenie OT w bezpilotowce także obserwacyjno – rozpoznawcze, obali krzywdzące nową, tworzoną dopiero formację, przekonanie, że będzie ona wyposażana w prosty sprzęt a nowe technologie to wyłącznie domena wojsk operacyjnych.

Hamowanie bezpilotowej rewolucji

Program pozyskania dla armii blisko stu różnych typów bezzałogowych statków powietrznych (BSL), wartych niemal 3 mld zł do lata tego roku był w MON szczegółowo zaplanowany w scenariuszach modernizacji armii. Latem jednak minister Antoni Macierewicz unieważnił postępowanie dotyczące nabycia mniejszych dronów obserwacyjno rozpoznawczych - aby zwiększyć szanse państwowej Polskiej Grupy Zbrojeniowej i dać czas PGZ na zbudowanie w tej dziedzinie podstawowych kompetencji.

W ramach kluczowego dla armii programu robotyzacji i rozpoznania wojsko planowało zamówić 80 zestawów bezpilotowców wojskowych ( to ok. 350 bezzałogowych statków powietrznych) kilku kategorii, w tym bojowych średnich dronów klasy MALE (ang. Medium Altitude Long Endurance), zdolnych do dalekich rajdów zwiadowczych i przenoszenia precyzyjnego uzbrojenia.

Po korekcie modernizacyjnych planów przez obecną ekipę MON przyszłość inwestycji w dronową rewolucję nie jest jednoznaczna. Resort obrony zapewnia, że przyspieszy zakup małych bezpilotowców dla wojskowego rozpoznania. Pozyskanie bojowych, uzbrojonych konstrukcji klasy MALE na pewno przesunie się w czasie.

Cicha państwowo- prywatna rywalizacja

Rozwoju polskich dronów wojskowych na pewno nie przyspiesza rywalizacja zamiast współpracy miedzy PGZ a WB Group.

- Warto wspierać rozwój rodzimej spółki, nawet prywatnej, jeśli dysponuje ona technologiami, które dają szansę sukcesu na trudnym rynku zbrojeniowym – stwierdza Piotr Wojciechowski, prezes i współzałożyciel firmy WB Electronics.

WB Group zwłaszcza spółka zależna Flytronic z Gliwic, to już uznany producent dronów, na Śląsku korporacja zorganizowała nawet centrum rozwojowe bezpilotowców i ośrodek szkoleniowy.

Jej bezzałogowe zestawy zwiadowcze FlyEye służą od lat w polskiej armii ale też sprzedały się m.in. na Węgrzech, w innych krajach NATO a także przeszły chrzest bojowy na Ukrainie. Duży kontrakt na system FlyEye z umową na wieloletni serwis, szkolenia obsługę WB Electronics negocjuje we Francji.