Rekompensata za zrujnowane życie towarzyskie nastolatka

Sport może być ważny dla nastolatka

Przy ustalaniu wysokości rekompensaty sąd wskazał, że zadośćuczynienie powinno mieć charakter całościowy oraz obejmować wszystkie cierpienia fizyczne i psychiczne. I to zarówno te już doznane, jak i te, które w związku ze schorzeniem mogą wystąpić dopiero w przyszłości. Przypomniał bowiem, że jest to świadczenie jednorazowe. To oczywiście, jak zastrzegł SR, nie oznacza automatycznie, że wszystkie żądania ojca powinny zostać uwzględnione we wskazanej wysokości.

Sąd argumentował jednak, że parotygodniowe ograniczenie codziennej aktywności fizycznej, w szczególności uprawiania sportu, „w sposób oczywisty rzutuje także na wymiar ujemnych przeżyć w sferze psychicznej powoda, który – co należy podkreślić – w dacie zdarzenia miał 14 lat i dla którego sport był jednym z filarów codziennej aktywności oraz bazą relacji z rówieśnikami”. Sąd wziął jednak pod uwagę, że uraz rzeczywiście nie był zbyt poważny i nie spowodował trwałego uszczerbku na zdrowiu, a także nie objął ręki dominującej. Sąd ustaloną przez ubezpieczyciela sumę uznał za zbyt niską i nakazał wypłatę około 16 tysięcy złotych.

Sygnatura akt: I C 293/21