Zakopane zostało przez Rafała Malczewskiego, artystę i pisarza, nazwane „pępkiem świata” i faktycznie było ono centrum życia artystycznego jego pokolenia. Zakopiański magnetyzm opierał się na bliskości Tatr i ich krajobrazów, w których człowiek wobec natury okazywał się drobiną. To działało bardzo twórczo zarówno na stałych mieszkańców, jak i przybyszów. Okazywało się bowiem, że wobec widoków, przestrzeni, skał, wobec świata roślin i zwierząt więcej było refleksji o wolności (góralska „śleboda”), a wyobraźnia stawała się nieposkromiona. Zawdzięczamy temu dzieła sztuki powstałe z obserwacji przyrody tatrzańskiej.